Tereny zieleni dzielą się ze względu na pełnione funkcje oraz dostępność użytkowania. Tereny zieleni w przestrzeni publicznej, uwzględniając ich dostępność użytkowania, mogą być ogólnodostępne, z ograniczoną dostępnością oraz zamknięte.

Tereny ogólnodostępne to przede wszystkim parki, zieleńce, bulwary, lasy komunalne. Natomiast ogólnodostępne, ale o specjalnym przeznaczeniu, to ogrody botaniczne i zoologiczne, natomiast zamknięte, to ogrody działkowe, zieleń prywatna. Ponadto dzieli się je również pod względem tworzenia, tzn. czy jest naturalna czy zaprojektowana i utrzymywana.

Do naturalnej zieleni zaliczane są lasy, łąki, zieleń przy zbiornikach wodnych oraz izolacyjna. Natomiast do zieleni zaprojektowanej wlicza się zieleńce, parki, zieleń uliczną, cmentarze, ogródki działkowe, trawniki, klomby, bulwary. Natomiast zgodnie z innym podziałem, tereny zieleni w mieście podzielone zostały na pięć głównych kategorii, a te kategorie na podkategorie zgodnie z pełnionymi funkcjami i zadaniami.

Natomiast inny podział ze względu na funkcje i zadania zieleni miejskiej to:

tereny zielni ogólnodostępnej–otwartej, a wlicza się do niej: parki miejskie, centralne, dzielnicowe, kultury i wypoczynku, zieleńce, zieleń publiczna, zieleń towarzysząca komunikacji miejskiej, promenady, bulwary, lasy komunalne, podmiejskie, izolacyjne, pasy przeciwwiatrowe, ogrody botaniczne, zoologiczne, etnograficzne, działkowe, cmentarze (wyznaniowe, historyczne), parki i ogrody zabytkowe,

tereny zielni towarzyszącej, do której wlicza się: zieleń osiedlową, przedogródki, ogród za domem, place gier i zabaw, zieleń przy żłobkach i przedszkolach, szkołach podstawowych i średnich, przy wyższych uczelniach, zieleń towarzysząca obiektom kulturalno- społecznym, budynkom administracji państwowej, centralnej i terenowej,

tereny produkcyjne,

tereny zieleni wycieczkowo-wypoczynkowej, a w tym ośrodki wypoczynkowe, parki narodowe i krajobrazowe,

Z powyższego wynika, że podział terenów zieleni jest ściśle powiązany z funkcjami, jakie pełnią na danym obszarze. Dlatego ważne jest prawidłowe rozplanowanie zieleni w mieście pod względem różnorodności biologicznej. Jak również pod względem powierzchni oraz samego rodzaju zieleni w danym miejscu, aby jak najlepiej mogły spełniać swoje funkcje.

Tereny zieleni otwartej umożliwiają każdemu człowiekowi spędzanie czasu wolnego w każdej wolnej chwili, w przeciwieństwie do terenów zieleni o ograniczonej dostępności, z których nie każdy już może korzystać, ponieważ obowiązują godziny dostępu oraz mają one określone przeznaczenie, gdzie można przysiąść, odpocząć, pomyśleć. Oprócz wymienionych terenów zielni, powstaje w Polsce zieleń w nietypowych dotychczas miejscach.Spowodowane jest to tym, że ludzie pragną relaksować się wśród przyrody, zielni. Powstają zielone tarasy na balkonach, ogrody na dachach budynków

Plan działania w zakresie kształtowania krajobrazu w zakresie tworzenia parków przyjaznych użytkownikom

Zasady przyjazności dla użytkownika stosowane w planowaniu miast łączą interesy zbiorowe i indywidualne. Aby to zrobić, projektując zieloną przestrzeń, należy wziąć pod uwagę 4 elementy.

Zgodność elementów

Jest to adekwatność pomiędzy sposobem projektowania przestrzeni zielonej a jej użytkowaniem przez społeczeństwo. To rozróżnienie pomiędzy projektowaniem przestrzeni a użytkowaniem przestrzeni implikuje rozważenie sposobu wykorzystania instalacji do kształtowania krajobrazu i w ten sposób wykroczenie poza pierwotnie zaprogramowaną funkcję . Na przykład ławka przeznaczona do wypoczynku może stać się rampą na deskorolkę. Aby poprawić spójność publicznej przestrzeni zielonej, a co za tym idzie, jej przyjazność dla użytkownika, konieczne jest zdefiniowanie podstawowych warunków użytkowania przestrzeni zielonej, ale jednocześnie elastyczność co do tego, w jaki sposób jest ona faktycznie wykorzystywana.

Kwalifikowana różnorodność

Tworzenie parków przyjaznych użytkownikom wymaga zbadania różnorodności zastosowań . Aby to się udało, musi zaspokajać potrzeby w zakresie tradycyjnych zajęć (spacery), ale także zajęć bardziej specjalistycznych (kręgle zdrowotne, jazda na rolkach i deskorolce itp.). Musi także zachęcać do korzystania z niego osoby dorosłe, dzieci, młodzież i osoby starsze, poprzez swoją dostępność społeczną

Adekwatność

Zasada ta dotyczy sposobu, w jaki elementy publicznej przestrzeni zielonej wchodzą w interakcję z otoczeniem, przy założeniu, że istnieją trzy możliwe interakcje – komplementarność, obojętność i opozycja. Jednym z wyzwań planowania przestrzeni zielonej będzie więc zaprojektowanie krajobrazu satysfakcjonującego wszystkich użytkowników i zachęcającego do korzystania z niego. Na przykład ławka znajdująca się w strefie ruchu o dużym natężeniu ruchu nie będzie sprzyjać relaksowi!

Jedność

Poszczególne elementy zielonej przestrzeni muszą być spójne, aby stworzyć, poza interesami poszczególnych użytkowników, poczucie przyjazności dla użytkownika. Z przestrzennego punktu widzenia oznacza to utworzenie powiązań pomiędzy różnymi strefami przestrzeni zielonej, na przykład poprzez starannie przemyślane obwody ułatwiające użytkownikom przejścia pomiędzy strefami.

Inspirujące pomysły na architekturę krajobrazu, które ożywią Twoje zielone przestrzenie

Zasady wyjaśnione powyżej mają charakter teoretyczny, dlatego przedstawiamy kilka konkretnych przykładów zastosowania ich w praktyce!

Uczynienie parków przyjaznymi dla użytkowników poprzez wydarzenia

Publiczna przestrzeń zielona jest idealna do organizowania wydarzeń (koncertów, wystaw…) bezpośrednio przez społeczność lub organizacje zewnętrzne.

Tworzenie przyjaznych terenów zielonych poprzez centra zainteresowań

Ptaki z piór gromadzą się razem! Dlatego bardzo dobrym rozwiązaniem jest zachęcanie do przyjazności dla użytkownika poprzez tworzenie działań.